5 Αλήθειες για τη στεγανοποίηση
- Η υγρασία είναι ο μεγαλύτερος «εχθρός» του χάλυβα Το σκυρόδεμα (μπετόν) από μόνο του δεν καταστρέφεται εύκολα από το νερό. Όμως, όταν η υγρασία και το οξυγόνο εισχωρήσουν στο εσωτερικό του λόγω κακής στεγάνωσης, φτάνουν στον χαλύβδινο οπλισμό . Εκεί προκαλούν διάβρωση και οξείδωση (σκουριά). Αυτό έχει ως αποτέλεσμα ο οπλισμός να διογκώνεται και τελικά να “σκάει” το μπετόν από μέσα προς τα έξω, θέτοντας σε άμεσο κίνδυνο τη στατικότητα του κτιρίου (ειδικά αν έχει προηγηθεί και το φαινόμενο της ενανθράκωσης, που ρίχνει τη φυσική άμυνα του σκυροδέματος).
- Το νερό μπορεί να αψηφήσει τη βαρύτητα (Ανιούσα Υγρασία) Τα περισσότερα δομικά υλικά (τούβλα, τσιμέντο, σοβάς) είναι πορώδη και λειτουργούν ακριβώς όπως ένα σφουγγάρι. Αν δεν έχει γίνει σωστή στεγανοποίηση στα θεμέλια κατά την κατασκευή, το νερό του εδάφους απορροφάται και ανεβαίνει προς τα πάνω ενάντια στη βαρύτητα (τριχοειδής ανύψωση), προκαλώντας ξεφλούδισμα στους τοίχους και μούχλα μέσα στο σπίτι.
- Η σωστή στεγανοποίηση πρέπει να… “αναπνέει” Ένας από τους μεγαλύτερους μύθους είναι ότι η στεγάνωση πρέπει να σφραγίζει το κτίριο σαν πλαστική σακούλα. Στην πραγματικότητα, τα κορυφαία στεγανωτικά υλικά (όπως τα σύγχρονα επαλειφόμενα ή οι μεμβράνες) είναι σχεδιασμένα ώστε να είναι αδιαπέραστα από το νερό σε υγρή μορφή, αλλά επιτρέπουν στους υδρατμούς (σε αέρια μορφή) να βγουν έξω. Αν το κτίριο δεν έχει διαπνοή, οι εσωτερικοί υδρατμοί θα εγκλωβιστούν και θα δημιουργήσουν υγροποιήσεις.
- Οι ρίζες των φυτών τρυπάνε το τσιμέντο Όταν γίνεται στεγανοποίηση για τη δημιουργία ενός “φυτεμένου δώματος” η απλή μόνωση δεν αρκεί. Οι ρίζες των φυτών είναι απίστευτα ισχυρές και στην αναζήτησή τους για νερό μπορούν να διαπεράσουν κοινές μεμβράνες, ασφαλτόπανα, ακόμα και το σκυρόδεμα! Για τον λόγο αυτό απαιτούνται ειδικές αντιρριζικές μεμβράνες στεγανοποίησης
- Το μυστικό της επιτυχίας κρύβεται στις κλίσεις (Ρύσεις) Ακόμα και το πιο ακριβό και προηγμένο υλικό στεγανοποίησης του κόσμου θα αποτύχει μακροπρόθεσμα, αν στην ταράτσα υπάρχουν “λιμνάζοντα νερά”. Η στατική πίεση του νερού που μένει στάσιμο, σε συνδυασμό με τις ακραίες θερμοκρασίες (παγετός τον χειμώνα, βρασμός το καλοκαίρι), διαβρώνει το υλικό. Η απόλυτη στεγάνωση απαιτεί πάντα την προηγούμενη δημιουργία σωστών ρύσεων (κλίσεων 1,5% – 2%) για την άμεση απομάκρυνση των νερών της βροχής προς τις υδρορροές.